Een openhartige film over depressie, zelfmoordneigingen en ondraaglijke pijn en schaamte, met duidelijk getekende personages in geschilderde decors van papier-maché en objecten in stop-motion.
Anna, de grootmoeder van de Letse filmmaker, was een slim meisje en had de kans om een ​​opleiding te volgen. Toch begint de film met haar liggend in een ondiepe rivier, zonder stenen in haar zakken. Ze is ze vergeten, terwijl ze die juist nodig heeft om zichzelf te verdrinken.
Anna begon te werken als secretaresse voor een veel oudere, avontuurlijke ondernemer. Ze werden verliefd en trouwden. Maar de zaken gingen slecht en het bleek dat de man vreselijk jaloers was. Een economische recessie volgde, gevolgd door bezettingen door de Sovjets, de nazi's en opnieuw de Sovjets. Anna stierf op vijftigjarige leeftijd. Een van haar acht kinderen vond haar 's ochtends. Filmmaker Signe vertrouwt de diagnose dat haar grootmoeder in haar slaap is overleden niet. Al jaren gaan er geruchten dat waanzin in de familie voorkomt. Verschillende neven en nichten pleegden zelfmoord en Signe zelf kampt met ernstige depressies. Er werd haar ooit verteld dat ze geestelijk ziek was en nooit zou kunnen werken. Maar ze overwon haar DNA en vond haar roeping in de animatie.

Dit programma werd vertoond als onderdeel van Haff 2015