Animator, beeldhouwer, muzikant, geluidskunstenaar of gewoon een multitalent: Gina Kamentsky stelt een programma samen met films die haar als een blikseminslag hebben getroffen.
Kom dichterbij, mensen! De Amerikaanse animator en Kaboom Gina Kamentsky, jurylid van 2024, is een zeldzaam allround talent dat een ware kracht is in de onafhankelijke animatie. Ze produceert verbijsterend abstract werk dat onze ideeën over wat het medium kan doen, uitdaagt. Haar animaties, waarin beweging, abstractie en structuur centraal staan, zijn intuïtieve en experimentele projecten die talloze vormen combineren, waaronder schilderen, tekenen, collages, musique concrète, stop-motion en pixellering.
En diezelfde Gina is hier om een programma te presenteren met films die haar als een blikseminslag troffen! Een van haar meest levendige herinneringen is de eerste keer dat ze Sally Cruickshanks film Quasi at the Quackadero (1975) zag, als onderdeel van haar klasvertoningen aan het Philadelphia College of Art in 1979. De blikseminslag die deze film op haar trof, veranderde haar hersenen en maakte haar docent en de rest van de klas gek; ze vroegen hem om Quasi die middag nog twee keer te vertonen voordat hij de film terugstuurde naar de distributeur.
Vele jaren later, als docent, maakt niets Gina gelukkiger dan een film in haar klas te vertonen en een soortgelijke reactie van een van haar leerlingen te zien. Elke film in dit programma had een vergelijkbaar effect: ze inspireerde haar, verbreedde haar begrip van wat animatie kan zijn en doen, en riep belangrijke vragen op die ze mee terug kon nemen naar haar eigen studio. Zoals Gina het zelf zegt: "Het kijken naar deze films herinnert me eraan dat we als filmmakers allemaal de wereld in trekken om deze kunstvorm te onderzoeken en de mogelijkheden die inherent zijn aan onafhankelijke animatie te vergroten."
Een met de hand ingekleurde Super 8mm stop-motionfilm met collages van schilderijen van katten in een tentoonstelling. Kunstenaar Martha Colburn onthult onze dierlijke instincten in een vurige vertoning van dansende vrouw-katten en honden, hongerig naar liefde - met een soundtrack van een Franse versie van... Ik wil jouw hond zijn door Jacque Berrocal.
Twee decennia geleden maakte de Canadese experimentele kunstenaar Steven Woloshen – bekend om zijn cameraloze animaties die hij op film tekende – een gevaarlijke winterse nachtelijke tocht door een oud, historisch monument in Montréal. Door de ijskoude regen, wind en sneeuw stuitte hij op de volgende onveranderlijke hallucinaties. Naarmate de gebeurtenissen verder in het verleden liggen, vervagen de herinneringen tot abstracte vormen.
Het fascinerende silhouet van de berg Fuji, gefilmd door de Amerikaanse experimentele filmmaker Robert Breer tijdens zijn bezoek aan Japan voor Expo 70. Met zijn samenspel van motieven en percepties is Fuji een synthese van Breers visuele praktijk.
Wie houdt er nu niet van de schattige maar ook psychedelische animaties van Elizabeth Hobbs! Deze film, gemaakt met een Underwood 315 typemachine, is een ode aan de reis van Amy Johnson. Johnson werkte als typiste bij een advocatenkantoor voordat ze in 1930 haar recordbrekende solovlucht van Londen naar Australië maakte. Nu voelen we ons schuldig als we moeten typen.
Jeff Scher heeft met zijn overweldigende stroom beelden, geschilderd en getekend op indexkaarten met behulp van een geïmproviseerde rotoscoop gemaakt van een projectorkop gemonteerd op een groot koffieblik, de relatie tussen bewegende beelden en geheugen onderzocht.
Een met de hand getekende, experimentele 2D-film van de inmiddels beroemde illustrator, animator en auteur Lisze Bechtold, die begon in schetsboeken tijdens haar reizen. Deze dromerige stroom van bewustzijn volgt een vrouw en haar twee katten, die de krachten van de natuur trotseren. Bechtold maakte deze film als student aan het California Institute of the Arts onder begeleiding van de legendarische animator Jules Engel. Print met dank aan het Academy Film Archive.
Een handgemaakte, psychedelische fotochemische oorlogsfilm over de laatste minuten in het leven van Andrew Mynarski, de gedoemde WOII-held uit Winnipeg. Matthew Rankins bekroonde micro-epos combineert oorlogsluchtvaartmelodrama met klassieke en avant-garde animatietechnieken, waaronder stop-motion, silhouetten, krassen, handgeschilderde details, enzovoort. Een zure regen van beelden die voor onze ogen flitsen en het medium film elektriseren.
Dit is wellicht een van de meest allegorische films van Jan Svankmajer, de Tsjechische meester van de stop-motion. Twee poppen, Punch en Judy, vechten een gevecht op leven en dood om de voogdij over een levend caviaatje.
Een trippy cult Een film van Sally Cruikshank die nog steeds wordt beschouwd als een van de beste tekenfilms ooit gemaakt. De film volgt twee antropomorfe eenden. Quasi brengt de dag door in een bizar pretpark met zijn mede-eend Anita en een robot genaamd Rollo, maar zijn onbeschofte en irritante gedrag wordt al snel ondraaglijk voor zijn metgezellen. Kopie met dank aan het Academy Film Archive.
De in Nieuw-Zeeland geboren kunstenaar Len Lye was een pionier in de beeldende kunst en wordt tot op de dag van vandaag beschouwd als een icoon van het experimentele genre. Geïnspireerd door een lied uit de musical Me and My Girl (1937), was The Lambeth Walk in werkelijkheid een populaire dans, vernoemd naar een arbeiderswijk in Londen. Lye monteerde verschillende versies van het lied voor deze korte film en combineerde ze met een gevarieerd aanbod aan directe filmbeelden.
Houd je vast voor een heerlijk bizar en verrassend gewelddadig, handgeschilderd verhaal over een temperamentvolle jonge vrouw die een hyena uit de dierentuin van Londen overhaalt om haar plaats in te nemen op een dinerdans die ter ere van haar wordt georganiseerd. Gebaseerd op een kort verhaal van de Britse surrealistische schrijfster Leonora Carrington, viert Elizabeth Hobbs met dit commentaar op de elitaire maatschappij de emancipatie van vrouwen en de handgeschilderde animatiekunst.
Trouw aan zijn cartooneske stijl vol zwarte humor en grappen, tekende de Nederlandse animator Paul Driessen een ' eier-ception'- verhaal over een man die een ei kraakt, totdat het geweld zich tegen hem keert.
De regisseur van Bird in the Peninsula, Atsushi Wada, is een van de meest unieke figuren in de hedendaagse Japanse animatie. Zijn werk is te vergelijken met bizarre tekeningen doorspekt met fascinerende geluiden en een minimalistisch verhaal. In The Mechanism of Spring legt hij de vreugde vast die jonge kinderen en dieren ervaren bij de komst van de lente.
Machismo-dans voor twee vliegtuigen. Een visuele dialoog gebaseerd op timing, gebaren, lijnvoering en geluid. Grand Prix HAFF 2012 voor korte film zonder verhaal.
Kaboom Animation Festival is dé plek voor het nieuwste en beste op het gebied van animatie. Van baanbrekende experimentele arthousefilms tot kleurrijke verhalen voor gezinnen en kinderen. Kaboom zal aan alle animatiebehoeften voldoen. Ja, zelfs die van jou, mijn geweldige, rare vriend!
© 2026. Website door Have a Byte!
