Inner Canon
De film begint met het inzoomen op een plattegrond met de tekst 'u bevindt zich hier'. Waar dat is wordt snel duidelijk als er een middelbare meisjesschool opdoemt.
In een klaslokaal maken we kennis met de hoofdpersoon, een rozeharig meisje. Er begint een dictee.
Voor ieder herkenbaar is de saaie taalles waarin het regime van de school de klok regeert.De zon gaat schuil achter de tralies van het klaslokaal en de voorafschaduwing van wat komen gaat doet zijn intrede...
In het gymlokaal geeft een spin van een wijf zodanig handwerkles dat het meer dan duidelijk is dat de leerlingen slechts onderdeel zijn van een groter raderwerk, in voorbereiding op de maatschappij.
Bij biologie, de leer van het levende, worden brandende vragen zoals het geheim van de voortplanting, níet beantwoord, maar eerder vergroot. Plant, mens en dier zijn objecten.
Na deze lessen gebeurt er iets wonderbaarlijks. Het meisje met het roze haar ontdekt de gevaarlijke poort. De poort naar de ongekende wereld van het onderbewustzijn... Gedreven door nieuwsgierigheid en verlangen overwinnen wij onze angsten en betreden wij, met haar, het inwendige!
Het onderbewustzijn laat zich kennen in zijn eigen taal waarvan metaforen en associaties de symptomen zijn. Het gangenstelsel van ' het gasthuis interne geneeskunde' is zo'n symptoom, er volgen verschillende ontmoetingen, met de Waarzegger en twee artsen, die de hoofdpersoon eerder verwarren dan verder helpen.
Ze maakt kennis met het wondere water Lirium en wordt verrast door een modeshow met levende Barbyturaten; verbeterde mensen in ontwikkeling.
Uiteindelijk komt zij na een behandeling en een slok van het wonderwater Lirium terecht in het oneindige. Het beruchte Droste effect is een feit.
Nu ontpopt de Waarzegger zich als een ziener en grijpt in. Hij bevrijdt het meisje en wijst haar de uitweg uit het Gasthuis. Maar die is geblokkeerd.
De ontknoping die volgt is een grote opluchting!
-------------------------------------------------
-------------------------------------------------