
21G
Uitleg over geschiedenis en tijd. Ooit was ik een profeet, nu ben ik een goochelaar. Ik draag een hoge hoed en rook en ik ben een professionele leugenaar.

HAFF heeft bijzondere banden met China. Tijdens HAFF 2010 was de Chinese Sun Xun eregast als artist-in-residence. Zijn indrukwekkende films en de tentoonstellingen in CBKU en het Centraal Museum trokken veel aandacht. Sindsdien heeft hij niet stilgezeten en maar liefst twee nieuwe films gemaakt en talloze tentoonstellingen in binnen- en buitenland georganiseerd. Na de wereldpremière op het Filmfestival van Berlijn, werd zijn nieuwste film Enkele acties die nog niet zijn gedefinieerd in de revolutie. Hij neemt deel aan de HAFF-competitie voor korte films, en ons Independent China-programma omvat ook zijn andere recente film. Voorbij het isme.
Zijn gepassioneerde inzet lijkt exemplarisch voor de stormachtige ontwikkeling die China doormaakt, zowel op het gebied van kunst in het algemeen als animatie in het bijzonder. De sectie 'Onafhankelijk China' toont werk van de nieuwe generatie doelgerichte Chinese filmmakers en beeldend kunstenaars, die de afgelopen twee decennia zeer hard hebben gewerkt. Het zijn vrijwel uitsluitend jonge filmmakers, geboren na de CultDe Oeralrevolutie en sommigen zelfs na de demonstraties op het Tiananmenplein. Toch blijken velen van hen opmerkelijk geïnspireerd te zijn in hun beschouwingen over de natie. cultlandelijke geschiedenis. Een ander leidmotief in het programma is de vrijheid van aanpak, het moeiteloos wisselen tussen verschillende technieken en het enthousiaste onderzoek naar materialen.
Het programma is samengesteld in samenwerking met A4, Centrum voor Hedendaagse Kunst (Chengdu, China). Diverse filmmakers zullen de vertoningen bijwonen en er is de mogelijkheid om na afloop met hen in gesprek te gaan. Naast de filmvertoningen presenteert dit programmaonderdeel installaties in het Louis Hartlooper Complex en een op het dak van de Neude Flat aan de Vinkenburgstraat. Laatste experimentele vliegende object van Ye Linghan.
Een van de onderdelen werd samengesteld door Haiyang Wang. Hij won in 2010 de Dioraphte Non-Narrative Grand Prix voor Freud, vis en vlinder En hij kreeg carte blanche voor deze editie om een programma samen te stellen met zijn persoonlijke favorieten. Wat drijft hem en wat heeft hem als filmmaker beïnvloed? Hij selecteerde werk van schilders, beeldhouwers en installatiekunstenaars. Overigens toont het festival ook kunstwerken van Haiyang Wang zelf, afkomstig uit... Dubbele Fikret, Zijn nieuwste film beleeft zijn wereldpremière op het HAFF in de korte filmcompetitie, en er is een meet & greet met de kunstenaar.

Uitleg over geschiedenis en tijd. Ooit was ik een profeet, nu ben ik een goochelaar. Ik draag een hoge hoed en rook en ik ben een professionele leugenaar.

Wu Junyong: De film begint met een blik op een plein, gefilmd met een telelens, en toont vervolgens beelden van uitbundige symbolen die met elkaar verweven zijn, om te eindigen met een beeld van een totale zonsverduistering. De video, die is geïnspireerd op bronnen zoals toespelingen, fabels en mythologieën en gebruikmaakt van aanwijzingen uit de politieke machtsverhoudingen, beweegt zich van illusie naar niets, net als een tragisch epos.
EditorDe film begint met een blik op een plein, gefilmd met een telelens, en toont vervolgens beelden verweven met symbolen, om te eindigen met een beeld dat desillusie symboliseert. Het werk is zo emotioneel dat het lijkt op een episch verhaal, opgebouwd uit beelden. Het is een persoonlijke verbeelding van geschiedenis en macht, of een soort betovering of illusie.

Het verhaal speelt zich af in een klein dorp. Op een dag verstoort een hevige regenbui het vredige leven van de inwoners.
Een dapper kind zwemt naar het universum om de wereld te redden.
Chen Shaoxiong: De creatieve methode van Ink City is fotografie-schilderkunst-video, waarbij gebruik wordt gemaakt van digitale opnametechnologie, handmatige reproductie en filtering, lineaire montage en geluid. Het productieproces is de hertransformatie van getransformeerde materialen, zoals het afpellen van de huid van een object, waarna het vlees wordt verwijderd tot alleen het skelet overblijft. Door middel van deze drie media worden de realiteiten van persoonlijke herinneringen laag na laag verwijderd, waardoor het begrip van de diepte en het gevoel van objecten wordt vergroot. Wanneer Ink City als videomethode wordt gepresenteerd, is het zowel een manier om te eindigen als een manier om te beginnen, omdat het de herinnering aan schilderkunst, fotografie en zelfs het object zelf terugbrengt naar de realiteit. Op die manier, in een nieuwe vorm, herstelt het iets van de buitenwereld in de buitenwereld – de stedelijke hub.



Het verhaal is een vertelling van een pseudowetenschap over katoenplantages. De protagonist besproeit de katoenplanten met muziek en liefde, wat resulteert in de grootste oogst ooit, waarbij de lucht de enige weg is waarlangs de katoen kan vliegen. Eenmaal uit de lucht neerdalend, verandert de katoen van wolk in snoepjes in de hand van een kind.