Alles wat je nodig hebt is moorden

90 minuten

Groundhog Day ontmoet een videogame. Elke keer dat de aliens Rita doden, begint haar dag opnieuw. Alsof ze al niet depressief genoeg was.

Alles wat je nodig hebt is moorden

Eerst was er de 'light novel' van Hiroshi Sakurazaka in 2004. Tien jaar later zagen we bewerkingen in de vorm van manga, een Amerikaanse graphic novel en de Hollywood-blockbuster Edge of Tomorrow . En nu een anime geregisseerd door Kenichiro Akimoto. Telkens begint het verhaal opnieuw, maar net iets anders.

Grappig genoeg is dat precies het uitgangspunt van All You Need Is Kill. In deze film, een mix van Groundhog Day (1993) en een videogame, begint je dag elke keer dat je doodgaat opnieuw, alleen weet je iets meer over wat er komen gaat (iets met een buitenaardse indringer en de totale vernietiging van de aarde).

De twee belangrijkste veranderingen die Akimoto en zijn team hebben doorgevoerd, zijn dat de hoofdpersonen geen militairen meer zijn, maar burgers, en dat de hoofdrol is verschoven van Keiji naar Rita. Een extra verhaallijn is het feit dat Rita – hoewel het woord niet expliciet wordt genoemd – depressief is. Dit past perfect in het patroon van een dag die voor haar hetzelfde aanvoelt en waarin ze totaal geen interesse heeft in de toekomst.

Dit maakt van All You Need Is Kill – met al zijn duidelijk gechoreografeerde vechtscènes en het hoekige, schetsmatige ontwerp waar Studio 4°C om bekend staat – in feite een reeks therapiesessies (therapie vereist immers ook eindeloze herhaling voor zelfs maar een kleine vooruitgang): tenzij Rita de rest van haar leven wil blijven sterven ('Leef. Sterf. Herhaal' was de bondige slogan van Edge of Tomorrow ), heeft ze geen andere keuze dan zich te verdiepen in elk detail van vandaag in een poging om eindelijk de volgende dag te halen.

Dit programma werd vertoond als onderdeel van Kaboom Animation Festival 2026

Te zien in dit programma

Alles wat je nodig hebt is moorden

All You Need Is Kill

  • Kenichiro Akimoto
  • Japan, 2025
  • 86 min.

Eerst was er de 'light novel' van Hiroshi Sakurazaka in 2004. Tien jaar later zagen we bewerkingen in de vorm van manga, een Amerikaanse graphic novel en de Hollywood-blockbuster Edge of Tomorrow . En nu een anime geregisseerd door Kenichiro Akimoto. Telkens begint het verhaal opnieuw, maar net iets anders.


Grappig genoeg is dat precies het uitgangspunt van All You Need Is Kill. In deze film, een mix van Groundhog Day (1993) en een videogame, begint je dag elke keer dat je doodgaat opnieuw, alleen weet je iets meer over wat er komen gaat (iets met een buitenaardse indringer en de totale vernietiging van de aarde).


De twee belangrijkste veranderingen die Akimoto en zijn team hebben doorgevoerd, zijn dat de hoofdpersonen geen militairen meer zijn, maar burgers, en dat de hoofdrol is verschoven van Keiji naar Rita. Een extra verhaallijn is het feit dat Rita – hoewel het woord niet expliciet wordt genoemd – depressief is. Dit past perfect in het patroon van een dag die voor haar hetzelfde aanvoelt en waarin ze totaal geen interesse heeft in de toekomst.


Dit maakt van All You Need Is Kill – met al zijn duidelijk gechoreografeerde vechtscènes en het hoekige, schetsmatige ontwerp waar Studio 4°C om bekend staat – in feite een reeks therapiesessies (therapie vereist immers ook eindeloze herhaling voor zelfs maar een kleine vooruitgang): tenzij Rita de rest van haar leven wil blijven sterven ('Leef. Sterf. Herhaal' was de bondige slogan van Edge of Tomorrow ), heeft ze geen andere keuze dan zich te verdiepen in elk detail van vandaag in een poging om eindelijk de volgende dag te halen.